Natuurpunt

Natuurpunt Antwerpen banaliseert zichzelf

Antwerpen zal als stad de komende jaren meer en meer moeten inzetten op groen en groenbeleving. Dat staat als een paal boven water en wordt op verschillende manieren bestuursmatig tot uiting gebracht. Maar vandaag kreeg ik zoals steeds (digitaal) het krantje van Natuurpunt binnen. En blijkbaar was het voor hen niet allemaal rozengeur en maneschijn met dit bestuur. Neen, er vallen jammerlijke beslissingen te betreuren. Al ziet Natuurpunt wel weer kansen.

Sta me toe enkele van die jammerlijke beslissingen nog eenmaal in het correcte daglicht te zetten en vooral ingaan op de geschapen kansen.

Na 1 jaar als schepen van Groen in de Stad gefunctioneerd te hebben, mag ik stellen dat er ook op dat terrein best wel wat vooruitgang werd geboekt. Ik doe een greep uit de verschillende beleidsbeslissingen die groen bevorderend zullen werken en die werden genomen in dit ene schamele jaar:

Stadsregionale aanpak

De allerbelangrijkste vooruitgang op gebied van beleid is de Stadsregionale aanpak die we opstartten. Gemeenten uit de rand zullen in de toekomst in overleg met elkaar en de stad de belangrijke ruimtelijke en mobiliteitsdossiers bespreken en evalueren. De grote winnaar in de toekomst zal daarvan de groene ruimte worden. Het is schandalig dat er nooit eerder ruimtelijk en mobiliteitstechnisch over de grenzen werd gekeken, met de mobiliteitsknoop van vandaag als pijnlijk gevolg.

Afwikkeling Groene Singel

Toen enkele jaren geleden de federale overheid de restgronden, waaronder Wolvenberg, wilde verkopen, was het paniek aan boord. De negotiaties die werden opgestart liepen verkeerd en tot op vandaag zijn de gronden nog steeds in handen van de federale overheid. Echter, voor het eerst is er een doorbraak in het dossier en wordt momenteel onderhandeld over een finale verkoop van de gronden aan de stad. Hierdoor zal de Stad eindelijk zelf kunnen beschikken over deze belangrijke gronden in de zone van de Groene Singel.

Groenbestemming van Groenenborger

Bij de discussies met de bewoners van Groenenborger/Middelheim rond de inplanting van extra Serviceflats en een gebouw van de Universiteit Antwerpen, legden we de belofte neer om meteen werk te maken van de definitieve planologische parkbestemming van de overige terreinen aan de rand van het park. De koe werd bij de horens gevat en meteen werden de gemeenschapsvoorzieningen omgezet in een RUP procedure tot parkgebied. Deze procedure is op een vorig college zelfs goedgekeurd.

Het is spijtig dat dergelijke ingrijpende positieve beleidsbeslissingen blijkbaar niet belangrijk genoeg zijn om te vermelden.

 

Projecten

De nieuwsbrief van Natuurpunt betreurt daarnaast dus enkele jammerlijke beslissingen. De kritiek van Natuurpunt overstijgt hierin nauwelijks het dagelijks politiek gewauwel van de oppositie en gaat in deze totaal voorbij aan de realiteit.

–        Harmonie

Bij de nieuwbouw van het provinciale bestuursgebouw en de heraanleg van het harmoniepark, werden enkele cruciale (groen) beslissingen genomen. Allereerst zal de zone van het Harmoniepark gevoelig worden uitgebreid omdat de grijze massa rond het bestaande gebouw zal omgetoverd worden tot een toegankelijke groene zone. Daarbij komt een totale oppervlakte van ongeveer 1ha groen compleet vrij. Ten tweede wordt door het district het bestaande Harmoniepark met een investering van 1 mio compleet heraangelegd. Het is dan ook bijzonder pijnlijk dat Natuurpunt de grond onder het aftandse Koetshuis als strijdpunt bestempelt en geen evenwichtig discours voert.

–        Middenvijver

Natuurpunt is perfect op de hoogte dat nooit enige intentie heeft bestaan bij vorige besturen om concreet de planologische bestemming van het woonuitbreidingsgebied van Middenvijver om te zetten in een groenzone. De “dreigende bestemming van Middenvijver op Linkeroever als bestemming voor massa-evenementen vlak naast kwetsbaar en beschermd natuurgebied” getuigt van weinig maatschappelijk verstand. Ten eerste wordt het terrein landschappelijk ingevuld zodat evenwichtig verschillende functies naast elkaar kunnen leven. Er zullen 4, jawel welgeteld 4 concertdagen plaatsvinden op het terrein. Dit voorstellen als een “dreigende bestemming voor massa-evenementen” is de bevolking een rad voor de ogen draaien. De waarheid gebiedt me te stellen dat Natuurpunt Linkerscheldeoever hiermee wél omzichtig omgaat en niet vervalt in dergelijke platitudes.

–        Ferrarisbos

Zonder het dossier in het lang en het breed terug in detail te bespreken is het onwaarschijnlijk dat een zogezegd zichzelf respecterende organisatie als Natuurpunt bevriende organisaties steunt die het kappen van het Ferrarisbos wilden verhinderen. Die “bevriende” organisaties was tuig van over de Nederlandse grens, die inderdaad niets beter te doen hadden dan twee maand in de Wilrijkse bomen te komen hangen. Gevolg was dat die “bevriende” organisaties zeker niet het, overigens totaal legaal en verantwoord, kappen van het bos tegengingen, maar dat de nieuwe bewoner, Veritas, de Stad de rug toekeerde en zo 140 jobs meenam. Het bos was al jaren ingekleurd als industriezone en hiervoor werden voldoende compensaties voorzien. De acties van het tuig waren legaal over de rand. Leuke vrienden, die van Natuurpunt.

En dan het leukste aan het redactioneel van het pamflet, de kansen. Natuurpunt Antwerpen ziet kansen op Spoor Oost, Zuiderdokken en Droogdokken, Scheldekaaien tout court. Wel, het stadsbestuur had die kansen ook al gezien en maakte er werk van. Na jaren stilstand in elk van die dossiers werden ze een voor een van onder het stof gehaald en nieuw leven ingeblazen. Maar in die passage wordt met geen woord gerept over het stadsbestuur met haar jammerlijke beslissingen.

 

Ik schrijf dit stuk niet uit frustratie, niet uit eerzucht, niet uit verveling, …. Niets van dat alles. Ik schrijf dit stuk omdat ik het beu ben dat zogenaamde middenveldorganisaties zich willen opwerpen als kenner en vriend, terwijl ze eigenlijk niet meer zijn dan verpakte tweedelijnspolitici. Natuurpunt Antwerpen wenst vroeger en meer betrokken te worden in dossiers voor haar kennis. Dan moet er nog veel water door de propere Schelde vloeien, want ik zie alleen maar een organisatie die dit stadsbestuur waar mogelijk positioneert als baarlijke duivel en in de positieve dossiers de eer naar zich trekt.

Bedankt, Natuurpunt, ik vind wel andere leuke mensen om over meer groen in de stad te praten.