Uncategorized

Open brief aan Wouter Deprez

Beste Wouter,

Ik doe het niet zo vaak meer. In de pen kruipen om een en ander recht te zetten of noodzakelijke achtergrond te geven bij wat politieke tegenstanders allemaal bijeenharken aan prietpraat. Het kost me ten eerste tijd om ermee bezig te zijn. Tijd die ik liever investeer in de voortgang van projecten. En eerlijk, ik betwijfel ook of het iets uithaalt. Prietpraters als Van Bremt en Giebens luisteren zelden. Maar ik doe het dit keer wel, om aan te tonen hoe kort het geheugen van sommigen is en omdat ik overtuigd ben van jouw oprechte verontwaardiging.

Dit dossier dus, dat nationale aandacht kreeg, verdient het om juist gekaderd te worden. Essers en het Ferrarisbos in Wilrijk namelijk. Beiden zijn, meestal te samen, de laatste weken op en af in het nieuws geweest. Geïnstigeerd door jou als stand-up comedian nog wel. Die eigenlijk ook een punt had. Onbegrijpelijk hoe het kan dat er bomen gekapt werden en dat het terrein er nu zo blijft liggen. En ze doen dat zelfs twee keer. Was het dan voor de grap?

Neen. Wie het dossier Wilrijk wat kent, weet dat er in 2004 door de Antwerpse gemeenteraad een Bijzonder Plan van Aanleg (BPA) werd goedgekeurd om het terrein van Essers om te zetten naar Industrie/KMO. De onderneming heeft er een tijdje over gedaan om een afnemer te vinden. In 2013 bleek Veritas de uitverkorene. Na het afbranden van hun kantoren werd een verhuis zelfs dringend. Essers bood Wilrijk aan, de stad vergunde een nieuw kantoor en een verhuis met extra Antwerpse jobs was in de maak. Tot onder impuls van wat SP.a-ers, Groenen en PVDA-ers een club Nederlandse (!) vrienden de bomen als hangplek uitkozen, de commotie groeide en de timing voor Veritas kwam in het gedrang. Weg verhuis, weg jobs, weg project. Bij iedereen blijft dus een ontzettend wrang gevoel achter dat het terrein leeg bleef, Wouter. Ook bij mij. Economisch én ecologisch. Ik begrijp je maar al te goed.

Maar dat Groenen en SP.a-ers ook verontwaardigd reageren, dat is toch al te gek. Je moet weten dat het BPA in 2004 in de Antwerpse gemeenteraad werd goedgekeurd door een o.a. SPA-Groen coalitie. De Groenen gaven toen nog present als de club die Anders (wilde)Gaan Leven. Ze deden dat trouwens in het dossier Ferraris-bos met verve. Het regeringsbesluit dat uiteindelijk in april 2005 werd uitgevaardigd (de Groenen zitten op dat moment niet meer in de regering, maar bereidden het dossier lokaal volledig mee voor en keurden deze tekst ook goed!)verwijst als volgt naar de motivering van het BPA: “… dat door dit BPA de bestaande industriezone beter kan worden benut, aangezien het ingesloten parkgebied de ontwikkeling van het industriegebied hypothekeert….”

Tien jaar later veranderen beide partijen van zetel, maar ook van gedacht. Was stadsontwikkeling dan niet duurzaam? Moest je niet lange tijd vooruitzien? Rechtszekerheid creëren in ruimtelijke ordening is toch primair? En toen moest blijkbaar groen zo nodig niet, maar nu wel opeens?
Wouter, je ziet, niets is wat het lijkt. Spijtig, want mochten politici zich wat meer informeren en hun persoonlijk of partijgedrag niet telkens weer loochenen, dan zouden politici die wél hun job ter harte nemen niet mee hun stempel van ongeloofwaardigheid moeten torsen. SP.A is toch zo trots op wat ze de stad aan ontwikkeling gaven. Wel, BPA Fotografielaan is daar een deel van. Als bij Groen de mening telkens verandert naarmate er nieuwe mensen komen, is de rechtstaat een farce.

Ik leg momenteel 80 nieuwe hectaren groengebied vast deze legislatuur. Ik wil daar binnen tien jaar graag terug mee geconfronteerd worden. Laat ze maar zeggen dat de stad niet vergroent.

Mvg, Rob