Voorwoord

[metaslider id=890]

Vraag me niet waarom, maar het leek me vandaag een geschikt moment. Misschien was het omwille van het vaderlijke duwtje in de rug dat voormalig stadsbouwmeester bOb Van Reeth me in zijn interview in Gazet van Antwerpen gaf. Of misschien omdat het al enkele dagen mooi weer is en ik volop heb kunnen proeven van de geweldige troeven die deze stad te bieden heeft. Of gewoon, omdat ik intuïtief aanvoel dat na 6 maand Antwerpen een kleine round-up of evaluatie wel op z’n plaats is. In alle geval, ik ben er klaar voor om u op digitale wijze op de hoogte te houden van het reilen en zeilen op het domein van stadsontwikkeling in mijn lievelingsstad, Antwerpen.

Het zijn best turbulente maanden geweest. Allereerst omdat stadsontwikkeling nu eenmaal een en ondeelbaar over de Stad gaat. Maar ook omdat je als nieuwkomer tegelijkertijd moet luisteren en leren, maar dan weer niet te lang, want je hebt toch wel een visie hopen we! 120 Werkdagen en zo’n 1000 contacten verder, heb ik niet alleen veel geleerd, maar ben ik er ook in geslaagd om samen met mijn team, waar mogelijk, oplossingen te bieden, een lijn uit te stippelen en de bouwsteentjes te leggen voor een bijgespijkerd beleid op ruimtelijke ordening en stadsontwikkeling.

Omdat stadsontwikkeling en stadsvernieuwing duursporten zijn, moet je niet omkijken naar wat voorbij is, maar zeer ver vooruit blikken. Maatschappelijke tendensen inschatten, kansen scheppen en bedreigingen aanvoelen.

Ik ben uiteraard niet de goeroe die de versnelde verstedelijking voorspelt. Dat deden anderen voor me. Maar hoe we de komende 20 jaar omgaan met die verstedelijking, dat bepalen we hier en nu. Niet enkel door regelgeving, maar eveneens door goed doordachte en gecommuniceerde organische evolutie. Je kan voor dubbel gebruik van een school verplichten om een tweede (avond)ingang te voorzien, maar het is een verstandig architect/ontwikkelaar die van in de eerste planfase aandacht besteedt aan flexibele draagstructuren, zodat de kleuterschool van vandaag de loft van morgen, de service flats van overmorgen en de lager school van overovermorgen kan zijn. Dit soort ingebakken duurzaamheid, gecombineerd met energiezuinigheid, zit niet in regels, maar in enthousiast meedenkende kokers. En zo hebben we er gelukkig veel in ‘t Stad.

Kansen scheppen begint dan weer met luisteren. Opportuniteiten vallen niet uit de lucht. Je moet ze willen zien. De sterkte van deze Stad is dat in termen van opportuniteiten werd gedacht: Eilandje, Nieuw-Zuid, Regatta, Neerland, …. De zwakte is echter dat onvoldoende is nagedacht over de heropstanding van zwakkere wijken. Wijken met hoge werkloosheidscijfers en vaak abominabele woonomstandigheden. Loftwonen aan het water zal een sterke troef van deze stad blijven. Maar tegelijkertijd zullen we door een betere ruimtelijke verwevenheid tussen retail, kantoren en werkplekken, kansen proberen te creëren voor laaggeschoolden. Wonen en werken in de stad is geen of/of verhaal.

Bedreigingen zijn er de komende jaren meer dan voldoende, te beginnen met onze allereigenste menselijke psyche. De verdichtingsoperatie waar steden als Antwerpen voor staan, is niet alleen een ruimtelijke, maar ook een psychologische uitdaging. Participatie en inspraak zijn hier zeker op hun plaats, maar allerminst een ultieme oplossing. Een duidelijke visie, een krachtdadig beleid dat in zichzelf gelooft en maatschappelijk engagement van alle partijen, zijn evenzeer een sleutel tot succes. Dat praten werkt, hebben meerdere actiegroepen en bezorgde buurtbewoners de laatste maanden volop ervaren. Daar waar we kunnen bijschaven, doen we het. Maar eerlijk is eerlijk, indien wat momenteel op tafel ligt niet voldoet, zal het ook herbekeken worden. Net omdat stedenbouw geen lego is. Eens de blokken op elkaar, haal je ze niet gauw weer weg om het te verbeteren.

Ik hoop u de komende maanden en jaren vaak te lezen. Want laat deze site aub geen eenrichtingsverkeer zijn!